• Eindelijk, we mogen weer in de zaal korfballen, wat waren ze blij en enthousiast. De 8 kids van Ondo C6; Frits, Tom, Mees, Milo, Elin, Tess, Maaike en Feline.

    Ze starten met een oefenwedstrijd tegen Excelsior C3, het zou een wedstrijd van wedstrijd van de gemiste kansen zijn. Ze zoeken aanvallend al heel goed de diepte via de rugkant en ook voorzichtig al de diagonaal. Hier heeft Excelsior het erg lastig mee. Maar ja, die afronding. Uiteindelijk stappen ze dolblij met een 5-4 overwinning het veld af. Heerlijk om de eerste minuten weer gemaakt te hebben!

    En dan een week later de competitie die echt start. De kids zijn wat gespannen, want na de kleine overwinning op Excelsior C3 spelen ze in de competitie nu tegen Excelsior C2. Al snel blijkt dat de spanning voor niets was, er wordt hard gewerkt (iets wat ze toch erg goed kunnen deze bikkels!) en na het laatste fluitsignaal stappen ze het veld af met een 10-5 overwinning.

    Ook de weken erna worden de punten gepakt tegen Dunas en Nio. En dan volgt de kraker tegen Dijkvogels C1. Een C1, daar zijn ze dan toch wel weer van onder de indruk. Ze zijn allemaal net wat groter en sterker. Gelukkig blijken wij slimmer en sneller. Er wordt weer hard gewerkt, ook door de vaste invallers Paul en Demi. En na 50 minuten staat er een mooie 4-8 eindstand op het bord, weer 2 punten!

    In de weken die volgen blijven de wedstrijden gewonnen worden. En toen was daar zaterdag 12 maart ineens de kampioenswedstrijd. De returnwedstrijd tegen Dijkvogels C1. Bij binnenkomst in de Hoekstee was de spanning van de gezichten af te lezen. Eerst maar even ontspannen met een potje tafelvoetbal, dat hielp al wat. Ondertussen stroomde de hal al behoorlijk vol met alle familieleden, opa’s en opa’s en bekenden. Wat fijn dat publiek ook weer welkom was.

    Tijdens de voorbespreking werden de afspraken weer herhaald, goed voor-verdedigen, kijken naar de bal, harde passing, rugkant, diagonaal en een insnij uit beweging. Als je zo goed weet wat je gaat doen voor de wedstrijd dan kan het in de wedstrijd niet misgaan, zou je denken. En dat ging het ook niet 😊.

    De start was scherp en na twee doorbraken van Frits stonden we 2-0 voor. Er werd gevochten voor elke bal en na het laatste fluitsignaal stond er een 6-1 overwinning op het scorebord. Het applaus van het publiek was tot in ’s-Gravenzande te horen en de ovatie van het publiek werd door iedereen met een brede glimlach op het gezicht ontvangen. 

    Tijdens de huldiging door voorzitter Joop werd er geglunderd bij het horen van de mooie woorden en na ontvangst van de medailles werd de taart snel aangesneden. 

    Bij een kampioenschap horen ook bedankjes, een grote dank je wel is er voor Demi en Paul die bijna wekelijks als reserve mee zijn gegaan. Heel erg fijn! Ook alle andere reserves bedankt. Verder een grote dank je wel aan de ouders voor het vervullen van de wekelijkse rijbeurten en de morele support in de weken waar er nog geen publiek aanwezig was. En als laatste een dank je wel voor de opa van Frits die prachtige foto’s heeft gemaakt tijdens de kampioenswedstrijd.

    Linda & Sandra